دکتر محمد حسین سرورالدین رئیس سابق دانشگاه تبریز و عضو هیات علمی دانشگاه تبریز در رشته شیمی و با درجه استادی تعریف می کنند که در زمان حضور حضرت آیت الله العظمی ملکوتی در تبریز بعنوان نماینده امام در آذربایجان که خود دکتر هم مسئولیت دانشگاه تربیت معلم تبریز را بر عهده داشتند، بنا بود وزیر علوم وقت جهت دیدار با حضرت آیت الله به بیت ایشان بیاید، دکتر سرورالدین چنین ادامه می دهند:
« من ساعتی قبل از حضور وزیر علوم خدمت معظم له رسیده بودم. ایشان در حالیکه در فکر بودند از من پرسیدند: آقای دکتر شما کجا درس خوانده اید؟ عرض کردم: انگلیس ، فرمودند: دانشگاه شما ایرانی ها از دانشگاه خود آنها جدا بود؟ گفتم خیر ، با هم درس می خواندیم. سوال کردند: کلاسها و اساتیدتان چطور؟ گفتم نه یک جا و در یک محیط و از اساتید مشترک تلمذ می کردیم. سوال کردند که کتابها و منابعتان هم یکی بود ؟ گفتم بله یکی بود. حدس زده بودم چه می خواهند بگویند. تاملی کردند و فرمودند : پس چه عاملی است که موجب شده آنها با تحصیلات مشابه تحصیلات شما و علم و فراگیری مشترک و همة اشتراکات آموزشی و... به آن درجة پیشرفت برسند ولی دانشمندان و بزرگان علمی ما از نیل به آن ناتوان و محروم باشند. »
در قبال سوالاتی اینچنین مهم ،چوابها و بهانه های زیادی ارائه می شود ولی هیچکدام توجیه منطقی و مستدلی بر این ضعف بنیادین نیست که چرا در کشور ما علیرغم صرف هزینه های هنگفت پژوهشی و علمی مدیریت علمی و تدبیر و آینده نگری ،عنصری مغفول و حلقه ای مفقود به حساب می اید؟ و چرا و چراهای دیگر که همگان می دانیم ولی .....
« من ساعتی قبل از حضور وزیر علوم خدمت معظم له رسیده بودم. ایشان در حالیکه در فکر بودند از من پرسیدند: آقای دکتر شما کجا درس خوانده اید؟ عرض کردم: انگلیس ، فرمودند: دانشگاه شما ایرانی ها از دانشگاه خود آنها جدا بود؟ گفتم خیر ، با هم درس می خواندیم. سوال کردند: کلاسها و اساتیدتان چطور؟ گفتم نه یک جا و در یک محیط و از اساتید مشترک تلمذ می کردیم. سوال کردند که کتابها و منابعتان هم یکی بود ؟ گفتم بله یکی بود. حدس زده بودم چه می خواهند بگویند. تاملی کردند و فرمودند : پس چه عاملی است که موجب شده آنها با تحصیلات مشابه تحصیلات شما و علم و فراگیری مشترک و همة اشتراکات آموزشی و... به آن درجة پیشرفت برسند ولی دانشمندان و بزرگان علمی ما از نیل به آن ناتوان و محروم باشند. »
در قبال سوالاتی اینچنین مهم ،چوابها و بهانه های زیادی ارائه می شود ولی هیچکدام توجیه منطقی و مستدلی بر این ضعف بنیادین نیست که چرا در کشور ما علیرغم صرف هزینه های هنگفت پژوهشی و علمی مدیریت علمی و تدبیر و آینده نگری ،عنصری مغفول و حلقه ای مفقود به حساب می اید؟ و چرا و چراهای دیگر که همگان می دانیم ولی .....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر